بررسی نقش فرهنگ کلاسی در رابطه بین کیفیت تدریس و خوشبینی تحصیلی دانشجویان مطالعه ای

هدف این پژوهش بررسی نقش فرهنگ کلاسی در رابطه بین کیفیت تدریس اساتید و خوشبینی تحصیلی دانشجویان بود، با تاکید بر نقش میانجی گرانه فرهنگ کلاسی روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری ۴ بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان موسسه آموزش عالی مهر طلوع قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۳۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه خوشبینی تحصیلی اسچنن و موران پرسشنامه کیفیت تدریس سراج و . و پرسشنامه فرهنگ کلاسی رابینز بود. دادهها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که کیفیت تدریس اساتید بر فرهنگ کلاسی تاثیر مستقیم و معناداری دارد ضریب مسیر = ۰.۲۷، ۰.۰۰۱). با این حال، فرهنگ کلاسی تاثیر مستقیم و معناداری بر خوش بینی تحصیلی دانشجویان نداشت (ضریب). همچنین نقش میانجی گرانه فرهنگ کلاسی در رابطه بین کیفیت تدریس و خوشبینی تحصیلی دانشجویان معنادار نبود ضریب مسیر غیرمستقیم ۰.۰۲، ۰.۷۵ = P). این یافته ها نشان میدهد که اگرچه کیفیت تدریس در شکل گیری فرهنگ کلاسی موثر است، اما در این مدل، فرهنگ کلاسی به طور مستقیم خوشبینی تحصیلی را پیشبینی نمیکند و نقش میانجی را ایفا نمی کند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ کلاسی ، کیفیت ، تدریس ، خوشبینی ، تحصیلی ، میانجی گری ، آموزش عالی