تاثیر مستقیم کیفیت تدریس اساتید بر خوش بینی تحصیلی دانشجویان و نقش آن در شکل گیری فرهنگ کلاسی

هدف این پژوهش تبیین مدل ساختاری خوشبینی تحصیلی دانشجویان بر اساس کیفیت تدریس اساتید و بررسی تاثیر کیفیت تدریس بر شکل گیری فرهنگ کلاسی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان موسسه آموزش عالی مهر طلوع قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۳۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه خوشبینی تحصیلی اسچنن و موران (۲۰۰۳)، پرسشنامه کیفیت تدریس سراج ۲ (۲۰۰۲) و پرسشنامه فرهنگ کلاسی رابینز (۱۹۹۴) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که کیفیت تدریس اساتید بر خوش بینی تحصیلی دانشجویان تاثیر مستقیم و معناداری دارد (ضریب مسیر = ۰.۷۵ P < ۰.۰.۱). همچنین کیفیت تدریس اساتید بر فرهنگ کلاسی نیز تاثیر مستقیم و معناداری داشت (ضریب مسیر ۰.۰.۱) این یافته ها حاکی از آن است که کیفیت تدریس نقش محوری در ارتقاء خوشبینی تحصیلی دانشجویان و همچنین در شکل گیری یک فرهنگ کلاسی مطلوب ایفا میکند بر اساس نتایج پیشنهاد میشود که مدیران و اساتید دانشگاهی بر بهبود مستقیم کیفیت تدریس تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

کیفیت ، تدریس ، خوشبینی ، تحصیلی ، فرهنگ کلاسی ، آموزش عالی