بررسی روشهای عملی یادگیری تلفیقی و مزایای آن در آموزش و پرورش

هدف از پژوهش حاضر بررسی روشهای عملی یادگیری تلفیقی و مزایای آن در آموزش و پرورش می باشد. این تحقیق با روش تحلیل محتوا و با رویکرد کیفی و به صورت علمی مروری انجام گرفته است و از طریق مطالعه کتابخانه ای اسنادی بوده است. آموزش تلفیقی یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که در سالهای اخیر به دلیل پیشرفتهای فناوری و نیاز به انعطاف پذیری بیشتر در فرآیندهای آموزشی توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. این روش ترکیبی از آموزش حضوری و آموزش آنلاین است که هدف آن بهبود کیفیت آموزش و ارتقای تجربیات یادگیری دانش آموزان و دانشجویان می باشد. آموزش تلفیقی به دانش آموزان امکان می دهد تا با توجه به سبک یادگیری و شرایط خود در زمان و مکان مناسب به یادگیری بپردازند. این رویکرد تعامل بین دانش آموزان، معلمان و محتوای آموزشی را افزایش می دهد و به یادگیری عمیق تر و پایدارتر منجر می شود. آموزش تلفیقی رویکردی نوین در آموزش است که مزایای متعددی را برای دانش آموزان، معلمان و نظام آموزشی به ارمغان می آورد. با وجود این، اجرای این رویکرد با چالش هایی نیز همراه است که باید برای غلبه بر آنها برنامه ریزی کرد. با رفع این چالش ها می توان از آموزش تلفیقی به عنوان ابزاری کارآمد برای ارتقای کیفیت آموزش و پرورش در نظام آموزشی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، آموزش ، یادگیری ، فناوری ، آموزش و پرورش