بررسی اثر بخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر الگوی خود نظارتی ابعاد پردازش هیجان و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان پسر مقطع دوم منطقه بندپی شهرستان بابل

هدف پژوهش بررسی اثر بخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر الگوی خود نظارتی ابعاد پردازش هیجان و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان پسر مقطع دوم منطقه بندپی شهرستان بابل بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش جمع آوری داده ها نوعی مطالعه نیمه آزمایشی بر اساس طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق کلیه دانش آموزان پسر مقطع دوم منطقه بندپی شهرستان بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بوده که تعداد ۳۰ نفر از آنها به شیوه تصادفی انتخاب شده بودند که در گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه خود نظارتی مارک اشنایدر، پرسشنامه پردازش هیجان باکر و همکاران (۲۰۰۷) و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹) است. همچنین برای اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد از پروتکل هیز (۲۰۰۴) استفاده شده است. جهت تحلیل داده ها از فنون آمار توصیفی، جداول توزیع فراوانی، نمودارهای ستونی و میانگین و انحراف استاندارد و آمار استنباطی آزمونهای همسانی واریانس (لون) و آزمون مقایسه میانگینها (آزمون آنووا در نرم افزار SPSS۲۷ استفاده شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر الگوی خود نظارتی ابعاد پردازش هیجان و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان پسر مقطع دوم منطقه بندپی شهرستان بابل تاثیرگذار بوده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد الگوی ، خودنظارتی پردازش ، هیجان ، بهزیستی روانشناختی