تحول پذیری سازمانی در عصر هوش مصنوعی مولد: تحلیل تعاملی بین رهبری تحول آفرین و یادگیری سازمانی

در دهه اخیر، هوش مصنوعی مولد (Generative AI) به عنوان یکی از انقلابی ترین فناوری های قرن بیست ویکم، بنیان های سنتی مدیریت، نوآوری، و تحول سازمانی را به چالش کشیده است. در چنین محیطی، سازمان ها دیگر نمی توانند بر الگوهای کلاسیک یادگیری، تصمیم گیری و رهبری تکیه کنند، بلکه ناگزیرند با بهره گیری از رهبری تحول آفرین (Transformational Leadership) ظرفیت های یادگیری سازمانی را برای درک، جذب و نهادینه سازی این فناوری های نوظهور بازتعریف کنند. این مقاله با رویکردی میان رشته ای، به بررسی تعامل میان رهبری تحول آفرین و یادگیری سازمانی در فرآیند تحول پذیری ناشی از هوش مصنوعی مولد می پردازد. در گام نخست، چارچوب نظری تحول پذیری سازمانی در عصر فناوری های هوش مصنوعی تحلیل می شود و نشان داده می شود که چگونه رهبران تحول آفرین از طریق ایجاد چشم انداز مشترک، انگیزش الهام بخش، تحریک فکری و ملاحظه فردی می توانند فرایند یادگیری سازمانی را فعال سازند. در گام دوم، مقاله به واکاوی چگونگی تعامل پویای بین یادگیری سازمانی و رهبری تحول آفرین در مدیریت تغییرات فناورانه و شکل گیری فرهنگ سازگار با نوآوری می پردازد. یافته های نظری این پژوهش حاکی از آن است که تحول پذیری سازمانی در عصر هوش مصنوعی مولد نه حاصل پذیرش فناوری، بلکه نتیجه ی هم افزایی مستمر بین «رهبران تحول گرا» و «سازمان های یادگیرنده» است که با تلفیق داده، بینش و ارزش، مسیر پایداری و مزیت رقابتی را می سازند.

کلیدواژه ها:

تحول پذیری سازمانی ، رهبری تحول آفرین ، یادگیری سازمانی ، هوش مصنوعی مولد ، مدیریت تغییر ، نوآوری