بررسی رابطه بین فناوری اموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش اموزان در مدارس هوشمند

با پیشرفت فناوری و ورود آن به محیط های آموزشی، مدارس هوشمند به عنوان بستری نوین برای یادگیری دانش آموزان مطرح شده اند. این تحقیق به بررسی رابطه بین فناوری آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس هوشمند می پردازد و نقش معلم در بهره گیری موثر از این فناوری ها را تحلیل می کند. هدف اصلی مطالعه، شناسایی تاثیر ابزارها و روش های فناورانه در فرآیند یادگیری و ارتقای توانمندی های علمی دانش آموزان است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از داده های میدانی از چند مدرسه هوشمند انجام شد. یافته ها نشان می دهند که استفاده هدفمند معلمان از فناوری های نوین آموزشی، نه تنها یادگیری دانش آموزان را تسهیل می کند بلکه موجب افزایش انگیزه و پیشرفت تحصیلی آن ها نیز می شود. همچنین، تعامل فعال دانش آموز با فناوری، همکاری گروهی و دسترسی به منابع متنوع آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری دارد. نتایج تحقیق بر اهمیت آموزش معلمان در زمینه فناوری های نوین و ایجاد محیط های یادگیری پویا در مدارس هوشمند تاکید دارد. بنابراین، بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مدارس هوشمند مستلزم توجه به ترکیب مناسب فناوری، روش های تدریس و نقش هدایتگرانه معلم است. این مطالعه می تواند راهنمایی برای مدیران، معلمان و پژوهشگران آموزشی در برنامه ریزی و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر فناوری فراهم کند.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، پرورش خلاقیت ، تعلیم و تربیت نوین ، یادگیری فعال ، تدریس خلاق