بررسی نگرش معلمان نسبت به کاربرد هوش مصنوعی در فرایند تدریس

این مطالعه به بررسی نگرش معلمان نسبت به کاربرد هوش مصنوعی در فرایند تدریس می پردازد و سعی دارد ابعاد مختلف پذیرش و استفاده از فناوری های هوشمند در محیط های آموزشی را شناسایی کند. پژوهش نشان می دهد که معلمان عمدتا دیدگاهی مثبت نسبت به استفاده از هوش مصنوعی دارند و آن را ابزاری کارآمد برای شخصی سازی آموزش، ارتقای تعامل دانش آموزان و بهبود مدیریت کلاس می دانند. با این حال، نگرانی هایی نیز وجود دارد که شامل کمبود مهارت های فنی، عدم آموزش کافی، مسائل اخلاقی و حفظ حریم خصوصی دانش آموزان است. یافته ها حاکی از آن است که آموزش مداوم و پشتیبانی سازمانی نقش مهمی در افزایش آمادگی و پذیرش معلمان دارد و می تواند موانع روانی و فنی را کاهش دهد. همچنین، استفاده هوشمندانه از هوش مصنوعی به بهبود کیفیت تدریس، تسهیل فرآیند ارزیابی و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان کمک می کند. نتایج این تحقیق می تواند به مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی در طراحی برنامه های توسعه حرفه ای معلمان، تدوین سیاست های کاربرد هوش مصنوعی در کلاس درس و ارتقای کیفیت آموزش کمک شایانی نماید. این مطالعه نشان می دهد که ترکیب دانش انسانی معلم با توانایی های هوش مصنوعی می تواند زمینه ساز یک تجربه آموزشی تعاملی، پویا و اثرگذار باشد و نگرش مثبت معلمان عامل کلیدی موفقیت در این فرایند محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

نگرش معلمان ، هوش مصنوعی ، تدریس ، کاربرد فناوری آموزشی ، آموزش هوشمند