مقایسه ی تاثیر یادگیری مشارکتی و سنتی بر انگیزه، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف از این پژوهش مقایسه تاثیر دو روش یادگیری مشارکتی و سنتی بر انگیزه تحصیلی، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل ۶۰ دانش آموز دوره ابتدایی و متوسطه بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (یادگیری مشارکتی) و کنترل (روش سنتی) تقسیم شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد انگیزه و خودکارآمدی و نمرات آزمون های تحصیلی بود. داده ها با استفاده از آزمون های t زوجی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد که روش یادگیری مشارکتی نسبت به روش سنتی تاثیر معناداری بر افزایش انگیزه، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد (p < ۰.۰۱). بنابراین، آموزش مبتنی بر یادگیری مشارکتی به عنوان روشی موثر در ارتقای انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، روش سنتی ، انگیزه تحصیلی ، خودکارآمدی ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش متوسطه