کارکردهای تعلیم و تربیت قرآنی در کاهش آسیب های اجتماعی

آسیب های اجتماعی نظیر اعتیاد، خشونت، فروپاشی خانواده، بزهکاری و بحران هویت از جدی ترین تهدیدهای جوامع معاصر به شمار می روند که سلامت روانی و اخلاقی جامعه را تحت الشعاع قرار می دهند. عوامل متعددی همچون ضعف در نظام تربیتی، فاصله گرفتن از ارزش های معنوی و بی توجهی به نهاد خانواده در گسترش این آسیب ها نقش دارند. در این میان، تعلیم و تربیت قرآنی به عنوان یک نظام جامع، الهام گرفته از وحی و متکی بر اصول توحید، کرامت انسانی، عدالت اجتماعی، تزکیه نفس و مسئولیت پذیری، می تواند در پیشگیری و کاهش آسیب های اجتماعی نقشی بنیادین ایفا نماید. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از آیات قرآن و منابع تفسیری و تربیتی، به بررسی کارکردهای تعلیم و تربیت قرآنی در کاهش آسیب های اجتماعی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که آموزه های قرآنی از طریق تقویت ایمان و معنویت، تحکیم بنیاد خانواده، پرورش هویت سالم، ترویج اخلاق و عدالت اجتماعی، پیشگیری از اعتیاد و انحرافات رفتاری، و گسترش همبستگی اجتماعی، می تواند زمینه ساز جامعه ای سالم، پویا و عاری از بسیاری از آسیب ها باشد. در نهایت، نتایج این پژوهش بیانگر آن است که بازگشت به آموزه های قرآنی و به کارگیری آن ها در نظام های آموزشی و فرهنگی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای کاهش آسیب های اجتماعی و دستیابی به جامعه ای متعادل و پایدار است.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت قرآنی ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری ، خانواده ، عدالت اجتماعی