نقش آموزش همگانی در پیشگیری از جرم

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 116

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFERPS01_1312

تاریخ نمایه سازی: 12 آبان 1404

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش همگانی در پیشگیری از جرم انجام شده است. آموزش همگانی نقش مهمی در پیشگیری از جرم دارد. با افزایش آگاهی عمومی در مورد قوانین، پیامدها و عواقب اقدامات مجرمانه، افراد بهتر می توانند از ارتکاب جرم خودداری کنند. آموزش همگانی همچنین به ایجاد نگرش مثبت نسبت به قانون و نظم و افزایش حس مسئولیت پذیری اجتماعی کمک می کند. جرائم و پیامدهای مخرب آن، همواره یکی از دغدغه های اساسی جوامع بشری در طول تاریخ بوده است. در مواجهه با این پدیده پیچیده، رویکردهای صرفا کیفری و واکنشی، هرچند ضروری، اما به تنهایی قادر به ریشه کنی یا حتی کنترل موثر آن نیستند. در این میان، “پیشگیری از جرم” به عنوان یک راهبرد جامع و فعال، اهمیت فزاینده ای یافته است. روش شناسی این تحقیق مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات علمی، تحلیل اسناد و گزارش های معتبر ملی و بین المللی، و بررسی تجربات موفق در حوزه پیشگیری از جرم از طریق آموزش است. مقاله به تفصیل به بررسی انواع آموزش های همگانی، ابزارها و رسانه های موثر در اجرای این آموزش ها (مانند رسانه های جمعی، فضای مجازی، نهادهای آموزشی و سازمان های مردم نهاد) می پردازد. بخش تحلیلی مقاله، سازوکارهای اثرگذاری آموزش همگانی را در ابعاد مختلف، از جمله افزایش دانش حقوقی، تقویت باورهای اخلاقی، کاهش فرصت های ارتکاب جرم، و ارتقای تاب آوری فردی و اجتماعی، مورد کاوش قرار می دهد و با استناد به مطالعات موردی، اثربخشی این رویکرد را در جوامع مختلف مورد سنجش قرار می دهد. با وجود پتانسیل بالای آموزش همگانی، چالش های متعددی در مسیر اجرای موثر آن وجود دارد که از آن جمله می توان به کمبود منابع مالی و انسانی، مقاومت های فرهنگی، ناهماهنگی نهادی، و دشواری در اندازه گیری دقیق اثربخشی اشاره کرد. در بخش پایانی، ضمن شناسایی این موانع، راهبردهای عملیاتی و پیشنهادات سیاستی برای غلبه بر آن ها ارائه می شود. این پیشنهادات شامل تدوین استراتژی ملی، تخصیص بودجه پایدار، تقویت همکاری های بین بخشی، و استفاده بهینه از فناوری های نوین در فرآیندهای آموزشی است. در نهایت، این پژوهش بر این فرض استوار است که آموزش همگانی، نه تنها به عنوان یک ابزار پیشگیرانه، بلکه به عنوان سرمایه گذاری بلندمدت در جهت ساخت جامعه ای امن تر، قانون مدارتر و مسئولیت پذیرتر، از اهمیت بنیادین برخوردار است و ارتقای آن می تواند گام موثری در جهت کاهش جرم و افزایش رفاه اجتماعی باشد.

نویسندگان

محمد مهدی عبدی

کارشناسی حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد، خرم آباد، ایران