بازخورد معلم به دانش آموزان با سبک یادگیری شهودی

هدف اصلی این پژوهش بررسی چگونگی تاثیر بازخورد معلم بر دانش آموزانی است که دارای سبک یادگیری شهودی هستند؛ سبکی که مبتنی بر درک کلی، الهامات ذهنی و درک ناخودآگاه از مفاهیم است. پژوهش حاضر به دنبال شناسایی شیوه هایی از بازخورد موثر و سازنده است که بتواند درک، انگیزه و مشارکت این گروه از دانش آموزان را به صورت معناداری ارتقاء بخشد. این مطالعه به روش کیفی و با بهره گیری از طراحی پدیدارشناسی انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساخت یافته با معلمان و دانش آموزان با سبک یادگیری شهودی در سه مدرسه ی دولتی و غیردولتی جمع آوری شد. فرایند تحلیل داده ها به شیوه ی تحلیل مضمون (Thematic Analysis) صورت گرفت. مدل تحلیل مطالب پژوهش بر مبنای چارچوب بازخورد شناختی و عاطفی معلم طراحی شد و به ویژه به تعاملات غیرکلامی، استفاده از استعاره ها، تصویرسازی ذهنی، و تشویق به خلاقیت توجه داشت. یافته ها نشان دادند که بازخورد هایی با ویژگی های زیر بیشترین اثربخشی را برای دانش آموزان شهودی داشته اند: استفاده از زبان تصویری و استعاره ای، بازخورد بر مبنای درک کلی عملکرد، نه فقط جزئیات، تایید شهود و خلاقیت در پاسخ گویی، حتی در پاسخ های غیرمتعارف، پرهیز از بازخوردهای خشک و مکانیکی. نتایج این پژوهش می تواند در طراحی شیوه های آموزشی بر مبنای سبک یادگیری دانش آموزان، به ویژه در آموزش های خلاقانه و شهودی محور، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازخورد ، معلم ، دانش آموز ، یادگیری شهودی