نقش تدریس خلاقانه جغرافیا در تقویت تفکر فضایی و دید مکانی در دانش آموزان

تفکر فضایی و دید مکانی از مهارت های کلیدی در یادگیری جغرافیا و زندگی روزمره به شمار می روند که تقویت آن ها می تواند در فهم بهتر مفاهیم مکانی و تحلیل مسائل جغرافیایی موثر باشد. این پژوهش با هدف بررسی نقش تدریس خلاقانه جغرافیا در تقویت این مهارت ها در دانش آموزان مقطع متوسطه در یک شهرستان استان فارس انجام شد. روش پژوهش، توصیفی – تحلیلی و از نوع میدانی بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای، داده ها از ۱۲۰ دانش آموز جمع آوری گردید. ابزار اصلی گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد تفکر فضایی و دید مکانی و نیز مشاهده و مصاحبه با معلمان بود. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که تدریس خلاقانه جغرافیا رابطه مثبت و معناداری با تفکر فضایی (r=۰.۶۸، p<۰.۰۱) و دید مکانی (r=۰.۶۴، p<۰.۰۱) دارد. همچنین چالش هایی مانند کمبود امکانات، آموزش ناکافی معلمان و محدودیت های زمانی در کلاس ها به عنوان موانع اصلی شناسایی شدند. در نهایت، پیشنهادهایی برای بهبود شرایط تدریس خلاقانه ارائه گردید. این پژوهش بر اهمیت استفاده از روش های نوین آموزشی برای تقویت مهارت های فضایی دانش آموزان تاکید دارد و راهکارهای عملی برای ارتقای کیفیت آموزش جغرافیا ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

تدریس خلاقانه ، جغرافیا ، تفکر فضایی ، دید مکانی ، آموزش متوسطه ، مهارت های مکانی