بررسی اثر بخشی یادگیری مبتنی بر بازی در آموزش دانش آموزان ابتدایی

یادگیری مبتنی بر بازی به عنوان یکی از روش های تدریس فعال، به طور فزاینده ای در آموزش دانش آموزان ابتدایی مورد توجه قرار گرفته است. این تحقیق به بررسی اثربخشی یادگیری مبتنی بر بازی در بهبود فرآیند یادگیری، ارتقاء مهارت های اجتماعی و افزایش انگیزه و خلاقیت در دانش آموزان ابتدایی می پردازد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که بازی های آموزشی قادرند مفاهیم آموزشی را به شیوه ای جذاب و سرگرم کننده منتقل کرده و موجب یادگیری عمیق تری شوند. همچنین، شرکت در فعالیت های گروهی و رقابتی که در این نوع یادگیری وجود دارد، به تقویت مهارت های اجتماعی و کار تیمی دانش آموزان کمک می کند. این تحقیق بر اهمیت ادغام یادگیری مبتنی بر بازی در برنامه های درسی ابتدایی تاکید دارد و پیشنهاد می کند که معلمان باید شرایط و منابع لازم برای اجرای این روش در کلاس های درس فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، آموزش ابتدایی ، روش های تدریس فعال ، انگیزه یادگیری ، مهارت های اجتماعی ، خلاقیت ، یادگیری عمیق