تدریس مهارت های رفتاری و اجتماعی در دانش آموزان

مهارت های رفتاری و اجتماعی از مهم ترین عوامل موثر در رشد و موفقیت تحصیلی و روانی دانش آموزان به شمار می روند. آموزش این مهارت ها در دوران ابتدایی نقش اساسی در شکل گیری شخصیت اجتماعی و افزایش توانمندی های فردی و بین فردی دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر به بررسی شیوه های تدریس مهارت های رفتاری و اجتماعی، چالش های موجود و راهکارهای پیشنهادی در این زمینه می پردازد. این مطالعه از نوع مروری بوده و با تحلیل نظام مند منابع فارسی و خارجی، روش های مختلف تدریس، مزایا و محدودیت های هر روش را شناسایی کرده است. یافته ها نشان می دهد روش های فعال و مشارکتی مانند بازی های گروهی، قصه گویی، نمایش نقش و آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بیشترین تاثیر مثبت را در ارتقای مهارت های اجتماعی دارند. همچنین چالش هایی مانند کمبود منابع آموزشی، آموزش ناکافی معلمان و محدودیت های زمانی در مدارس به عنوان موانع اصلی برشمرده شده اند. در پایان، راهکارهایی نظیر آموزش تخصصی معلمان، توسعه منابع بومی و تقویت همکاری بین مدرسه و خانواده ارائه شده است. این پژوهش بر اهمیت گنجاندن آموزش مهارت های اجتماعی در برنامه های درسی مدارس تاکید دارد تا زمینه ساز رشد همه جانبه و موفقیت آینده دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های رفتاری ، مهارت های اجتماعی ، آموزش مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، شیوه های تدریس ، بازی های گروهی ، نمایش نقش