تحلیل چگونگی استفاده معلمان از ارزشیابی های تکوینی برای طراحی آموزش های متناسب با دانش آموزان دبستانی

ارزشیابی تکوینی یکی از ابزارهای مهم در فرایند یاددهی-یادگیری است که با ارائه بازخورد مستمر به معلمان کمک می کند تا آموزش های خود را با نیازها و توانمندی های دانش آموزان تطبیق دهند. هدف این پژوهش بررسی چگونگی استفاده معلمان دوره ابتدایی از ارزشیابی های تکوینی در طراحی آموزش های متناسب با دانش آموزان است. روش تحقیق ترکیبی (کمی و کیفی) بوده و داده ها از طریق پرسشنامه و مصاحبه با ۵۰ معلم گردآوری شده است. نتایج نشان داد که معلمان آگاهی نسبتا خوبی از ارزشیابی تکوینی دارند و بیشتر از روش های مشاهده و پرسش شفاهی استفاده می کنند، اما محدودیت هایی مانند کمبود زمان، حجم زیاد کلاس و نداشتن آموزش تخصصی مانع استفاده بهینه از نتایج این ارزشیابی ها می شود. در نهایت، پیشنهاداتی برای ارتقای مهارت های معلمان و تسهیل اجرای ارزشیابی تکوینی ارائه شده است. این پژوهش بر اهمیت حمایت های ساختاری و آموزشی در بهبود کیفیت یاددهی و یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تکوینی ، طراحی آموزش ، معلمان ابتدایی ، بازخورد آموزشی ، آموزش متناسب ، یادگیری دانش آموزان