تحلیل مدل همکارانه بین مشاوره مدرسه و مربی تربیتی در تقویت هویت فردی و اجتماعی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل مدل همکارانه بین مشاور مدرسه و مربی تربیتی و تاثیر آن بر تقویت هویت فردی و اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه بود. این مطالعه با بهره گیری از روش ترکیبی (کمی-کیفی) انجام شد. در بخش کمی، ۲۳۰ دانش آموز روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و پرسش نامه های استاندارد همکاری حرفه ای، هویت فردی و هویت اجتماعی را تکمیل کردند. در بخش کیفی نیز با ۱۵ نفر از مشاوران، مربیان تربیتی و مدیران مدارس نیمه ساختاریافته مصاحبه به عمل آمد و داده ها با روش تحلیل مضمون بررسی شد. نتایج تحلیل آماری نشان داد که بین همکاری موثر مشاور و مربی تربیتی با هویت فردی (β=۰.۴۴) و هویت اجتماعی (β=۰.۳۹) دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. یافته های کیفی نیز حاکی از آن بود که همکاری منظم و هدفمند این دو نقش تربیتی، منجر به انسجام برنامه های پرورشی، افزایش مشارکت اجتماعی، و تقویت خودپنداره و مسئولیت پذیری در دانش آموزان می شود. با این حال، چالش هایی نظیر ابهام نقش ها، کمبود ساختار همکاری و فقدان حمایت مدیریتی از مهم ترین موانع همکاری اثربخش شناسایی شد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که تقویت همکاری بین مشاور و مربی تربیتی در سطح مدرسه، نه تنها عاملی موثر در رشد هویت فردی و اجتماعی دانش آموزان است، بلکه می تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی در سیاست های پرورشی نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

همکاری مشاور و مربی تربیتی ، هویت فردی ، هویت اجتماعی ، مدرسه ، تربیت دانش آموز ، آموزش و پرورش