بررسی تاثیر تعامل آموزگار با دانش آموزان خجالتی بر رشد مهارت های ارتباطی و اعتماد به نفس آن ها

دانش آموزان خجالتی به دلیل ویژگی های شخصیتی خاص خود، در بیان احساسات، برقراری ارتباط و مشارکت در فعالیت های کلاسی با چالش هایی مواجه اند. نقش آموزگار در حمایت از این دانش آموزان بسیار کلیدی و تعیین کننده است. تعامل موثر و همدلانه معلم می تواند به صورت مستقیم بر رشد مهارت های ارتباطی و تقویت اعتماد به نفس این گروه تاثیر بگذارد. ایجاد فضای روانی امن، استفاده از تشویق های هدفمند، واگذاری مسئولیت های ساده، طراحی فعالیت های غیرکلامی و ایجاد فرصت های ارتباطی در گروه های کوچک، از جمله راهکارهایی است که موجب مشارکت تدریجی و کاهش اضطراب اجتماعی در دانش آموزان خجالتی می شود. همچنین، رفتار معلم به عنوان الگو، می تواند نقش تربیتی مهمی در آموزش غیرمستقیم مهارت های اجتماعی ایفا کند. پرهیز از مقایسه های آسیب زا، استفاده از زبان توصیفی و غیرقضاوتی و توجه به تلاش ها، به شکل گیری خودپنداره ای مثبت در دانش آموز منجر می شود. در مجموع، تعامل انسانی و آگاهانه آموزگار نه تنها موجب بهبود وضعیت تحصیلی دانش آموز خجالتی، بلکه زمینه ساز رشد شخصیتی و آمادگی بهتر او برای حضور موثر در اجتماع خواهد بود.

کلیدواژه ها:

دانش آموز خجالتی ، تعامل آموزگار ، مهارت های ارتباطی ، اعتماد به نفس ، فضای روانی امن