تبیین نقش میانجی هویت سازمانی در تاثیر مشروعیت سازمانی بر مسئولیت پذیری اجتماعی کارکنان شهرداری

هدف پژوهش حاضر تبیین نقش میانجی هویت سازمانی در تاثیر مشروعیت سازمانی بر مسئولیت پذیری اجتماعی کارکنان شهرداری مریوان است. در محیط های سازمانی امروز، مشروعیت و هویت سازمانی دو مولفه کلیدی برای ایجاد رفتارهای اجتماعی و اخلاقی در میان کارکنان محسوب می شوند. هنگامی که کارکنان سازمان خود را مشروع، قابل اعتماد و همسو با ارزش های جامعه بدانند، احساس تعلق و هویت قوی تری نسبت به آن پیدا می کنند که این امر به بروز رفتارهای مسئولانه اجتماعی منجر می شود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شهرداری مریوان به تعداد ۶۲۶ نفر بوده که بر اساس فرمول کوکران، ۲۳۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد مشروعیت سازمانی (زوکر، ۱۹۹۴)، پرسشنامه هویت سازمانی (مودی، ۲۰۰۴) و پرسشنامه مسئولیت اجتماعی سازمانی (کارول، ۲۰۱۴) بود. روایی پرسشنامه ها با نظر خبرگان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ ۰/۷۹ محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و LISREL تحلیل شدند. نتایج مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که مشروعیت سازمانی بر مسئولیت پذیری اجتماعی تاثیر مثبت و معناداری دارد و هویت سازمانی در این رابطه نقش میانجی ایفا می کند. بدین معنا که افزایش در سطح مشروعیت سازمانی با تقویت هویت سازمانی کارکنان، موجب افزایش مسئولیت پذیری اجتماعی در آنان می شود. یافته ها حاکی از آن است که احساس تعلق و هم هویتی کارکنان با سازمان، پیوندی میان درک مشروعیت و رفتارهای اخلاقی آنان ایجاد می کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدیران شهری برای ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی، ابتدا بر تقویت مشروعیت سازمانی از طریق شفافیت، عدالت و پاسخگویی تمرکز کرده و سپس با ایجاد هویت مشترک و فرهنگ سازمانی مثبت، زمینه بروز رفتارهای اجتماعی مطلوب را فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

مشروعیت سازمانی ، هویت سازمانی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، شهرداری مریوان ، مدل یابی معادلات ساختاری