بررسی ارتباط میان مهارت های زندگی و کنترل رفتارهای نامطلوب در میان دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط میان مهارت های زندگی و کنترل رفتارهای نامطلوب در میان دانش آموزان است. در سال های اخیر، افزایش رفتارهای پرخطر، پرخاشگری و ضعف در خودکنترلی در میان دانش آموزان، ضرورت آموزش مهارت های زندگی را بیش از پیش نمایان ساخته است. مهارت های زندگی به عنوان مجموعه ای از توانایی های شناختی، هیجانی و اجتماعی، نقش اساسی در ارتقای سلامت روان و پیشگیری از بروز رفتارهای نامطلوب دارند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی به تبیین ارتباط بین مولفه های اصلی مهارت های زندگی، شامل خودآگاهی، تصمیم گیری، حل مسئله، کنترل هیجان و همدلی، با کنترل رفتارهای تکانشی و ناسازگارانه پرداخته است. یافته های حاصل از بررسی مطالعات پیشین و تحلیل داده های نظری نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های زندگی موجب افزایش خودکنترلی، بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش بروز رفتارهای پرخاشگرانه در محیط های آموزشی می شود. همچنین، نقش خانواده و مدرسه در تقویت این مهارت ها و فراهم سازی زمینه تمرین عملی آن ها، بسیار تعیین کننده است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که آموزش نظام مند مهارت های زندگی، نه تنها ابزار پیشگیری از رفتارهای نامطلوب، بلکه راهبردی موثر در رشد شخصیتی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان محسوب می شود. در نهایت، پیشنهاد می شود مهارت های زندگی به عنوان بخش ثابت در برنامه درسی مدارس گنجانده شود تا بستری پایدار برای رشد رفتاری و ارتقای سلامت روانی نسل آینده فراهم آید.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، کنترل رفتار ، خودکنترلی ، رفتارهای نامطلوب ، دانش آموزان