شناسایی و اولویت بندی پیامدهای بازاریابی دیجیتال در گردشگری ورزشی با استفاده از روش مدل سازی ساختاری تفسیری

با گسترش فناوری های دیجیتال، بازاریابی دیجیتال به ابزاری حیاتی در جذب گردشگران ورزشی تبدیل شده است. این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی پیامدهای بازاریابی دیجیتال در گردشگری ورزشی با استفاده از روش مدل سازی ساختاری تفسیری در سال ۱۴۰۳ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) و با استفاده از روش مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) اجرا شد. در مرحله کیفی، از تحلیل مضمون با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۳ خبره گردشگری ورزشی، بازاریابی و پژوهشگران این دو حوزه استفاده شد. در مرحله کمی، ۱۵ متخصص به روش هدفمند انتخاب و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری گردید. در بخش کیفی، ۵۵ مضمون پایه و ۱۰ مضمون سازمان دهنده شناسایی شد که حول مضمون فراگیر "پیامدهای بازاریابی دیجیتال در گردشگری ورزشی" قرار گرفت. نتایج بخش کمی نشان داد که این پیامدها در چهار سطح دسته بندی شدند که در سطح اول پایه های اصلی قرار گرفتند. توسعه زیرساخت ها به عنوان تاثیرگذارترین سطح، به طور مستقیم بر معیارهای سطح سوم (توسعه اقتصاد گردشگری، توسعه رفتاری و نگرشی گردشگران و آگاهی از مقصد گردشگری) تاثیر گذاشت. این پژوهش با ارائه الگوی ساختاری تفسیری، چارچوبی جامع برای درک پیامدهای بازاریابی دیجیتال در گردشگری ورزشی ارائه می کند که می تواند به مدیران و سیاست گذاران در مواردی مانند راهبردهای بازاریابی، تخصیص منابع و سیاست گذاری رقابتی کمک کند. تاکنون در این حوزه، ارائه مدل سلسله مراتبی و سطح بندی پیامدهای بازاریابی دیجیتال در گردشگری ورزشی با استفاده از روش ISM کمتر مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، پیامدهای بازاریابی ، گردشگری ، گردشگری ورزشی ، ساختاری تفسیری