راهکارهای سیاستی برای مواجهه با چالش کاهش نرخ باروری در استان اصفهان: از سلامت روان تا امنیت اقتصادی

کاهش نرخ باروری را می توان نشانه ای از کاهش تاب آوری خانواده به عنوان هسته مرکزی جامعه دانست. تجربه استان اصفهان نشان می دهد راه برون رفت از این چالش، در گذار از سیاست های مقطعی به سوی سرمایه گذاری زیرساختی و بلندمدت از جمله سرمایه روانی- اجتماعی خانوارها است. در این زمینه، ایجاد کارگروه فرابخشی جمعیت و سلامت خانواده در سطح استان، با محوریت دانشگاه علوم پزشکی، مشارکت کلیه ی نهادهای مرتبط و تدوین نقشه راهی واحد از ملزومات است. این نهاد می تواند با هدایت بودجه های پراکنده به سرمایه گذاری های ساختاری، زمینه را برای تحول موثر فراهم کند. اولویت این سرمایه گذاری باید بر توسعه زیرساخت های سلامت روان از طریق ادغام خدمات مشاوره در نظام شبکه ی بهداشتی، تقویت مراکز مراقبت از کودک باکیفیت و مقرون به صرفه، و اجرای پایلوت های نوآورانه برای ایجاد انعطاف پذیری شغلی متمرکز گردد. در هم راهی این اقدامات، بازتعریف گفتمان عمومی از کمی نگری به کیفی نگری و تاکید بر سه محور سلامت روان زوجین، توافق و آرامش در رابطه، و امنیت شغلی-اقتصادی به عنوان ارکان اصلی تصمیم گیری، ضروری است. همچنین، به جای سیاست های یکسان و کلی، طراحی بسته های سیاستی منطقه ای که متناسب با ویژگی های جمعیتی و فرهنگی هر منطقه باشد، می تواند اثربخشی مداخلات را به طور قابل توجهی افزایش دهد. این نقشه راه جامع، در نهایت تاب آوری جمعیتی را به عنوان برنامه ای برای توسعه کیفی ملی تعریف می کند که موفقیت در آن، به تقویت ساختار جمعیتی، سلامت جامعه، بهره وری اقتصادی و انسجام ملی می انجامد.

کلیدواژه ها:

فرزندآوری ، سلامت روان ، تصمیم گیری ، خلاصه سیاستی