توسعه فضای سبز و پارکها با رویکرد ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان

جهان ما به سرعت در حال شهرنشینی است و هم زمان با افزایش جمعیت شهرها، چالش های مرتبط با کیفیت زندگی در این مناطق نیز بیشتر می شود. آلودگی هوا، ترافیک سرسام آور، سیستم های ناکارآمد مدیریت پسماند، مصرف بی رویه ی منابع طبیعی و کمبود زیرساخت های مدرن، تنها بخشی از مشکلاتی است که جوامع شهری امروزی با آن دست و پنجه نرم می کنند. در این شرایط پیچیده و دشوار، استفاده از فناوری های نوین برای بهبود زندگی شهری به عنوان یک راه حل نوآورانه، کارآمد و ضروری مطرح شده است. به گونه ای که شیوه زندگی، کار، تفریح و تعامل اجتماعی انسانها متحول گردیده است. در این میان، توسعه فضای سبز و پارکها با رویکرد ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان از ضروریات مدیران شهر می باشد. اهمیت فضاهای سبز شهری تا بدان حد است که امروزه وجود این کاربری به عنوان یکی از شاخص های توسعه یافتگی جوامع به حساب می آید. مهم ترین اثرات فضای سبز در شهرها افزایش رطوبت نسبی، تلطیف هوا و جذب گردوغبار، کاهش آلودگی هوا، کاهش آلودگی صوتی و تعدیل دما است. به طوری که بدون وجود آن ممکن نیست شهرها پایدار بمانند؛ بنابراین اگر فضای سبز به عنوان جزی از بافت شهرها و نیز بخشی از خدمات شهری ضرورت یافته باشد، نمی تواند جدا از نیازهای جامعه شهری باشد. ازاین رو، فضای سبز باید ازنظر کمی و کیفی متناسب با حجم فیزیکی شهر، ساختمان ها، با توجه به شرایط خیابان ها و جاده ها و نیازهای جامعه ازلحاظ روانی، گذران اوقات فراقت و نیازهای بهداشتی، اکولوژیکی شهر ساخته شود تا بتواند به عنوان فضای سبز فعال، بازدهی زیست محیطی مستمری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

شهرداری ، فضای سبز ، توسعه