رابطه بین آموزش کار و فناوری و آمادگی دانش آموزان برای ورود به بازار کار آینده

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش کار و فناوری بر میزان آمادگی دانش آموزان برای ورود به بازار کار آینده می باشد. امروزه که تحولات فناوری و تغییر نیازهای بازار کار با سرعت بالایی رخ می دهد، آموزش های مهارتی و کاربردی در مدارس نقش مهمی در توانمندسازی نسل آینده دارند. این پژوهش با رویکرد توصیفی پیمایشی و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای در میان دانش آموزان پایه نهم مدارس متوسطه در بازه ی زمانی سال های ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۵ صورت خواهد گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه ای استاندارد درباره ی نگرش دانش آموزان نسبت به آموزش کار و فناوری و میزان آمادگی آنان برای اشتغال است. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل می شود.انتظار می رود نتایج این پژوهش نشان دهد که بین کیفیت و شیوه ی اجرای درس کار و فناوری و سطح آمادگی دانش آموزان برای ورود به بازار کار آینده، رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین پیش بینی می شود عواملی همچون استفاده از روش های آموزش پروژه محور، ارتقای خلاقیت و کاربرد فناوری های نوین در فرایند یاد دهی یادگیری، نقش مهمی در افزایش این آمادگی داشته باشند. یافته های این مطالعه می تواند راهنمایی موثر برای سیاست گذاران آموزشی و معلمان در جهت ارتقای کیفیت آموزش مهارتی در مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش کار و فناوری ، خلاقیت ، مدرسه ، آموزش و پرورش ، بازار کار آینده