بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر تحول نقش عاطفی و انسانی معلم در فرایند یاددهی و یادگیری

تحولات فناورانه دهه های اخیر، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی، چهره ی نظام های آموزشی را به صورت بنیادین دگرگون کرده است. هوش مصنوعی با ورود به عرصه ی آموزش، نه تنها ابزارهای جدیدی برای تدریس و ارزیابی در اختیار معلمان قرار داده، بلکه نقش، جایگاه و ماهیت تعامل عاطفی و انسانی بین معلم و یادگیرنده را نیز تحت تاثیر قرار داده است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر تحول نقش عاطفی و انسانی معلم در فرایند یاددهی و یادگیری است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده و تلاش دارد تا ابعاد مختلف تغییر در وظایف، احساسات، روابط و مسئولیت های انسانی معلمان را در مواجهه با فناوری های هوشمند تحلیل کند. یافته های نظری نشان می دهد که هرچند هوش مصنوعی می تواند فرایندهای آموزشی را تسهیل و شخصی سازی کند، اما قادر به جایگزینی مولفه های عاطفی، همدلی، درک موقعیتی و تربیت انسانی نیست. بر این اساس، نقش معلم در عصر هوش مصنوعی از یک منبع صرف دانش، به یک راهنما، مربی عاطفی و تسهیل گر رشد شخصیتی و اخلاقی یادگیرندگان تغییر یافته است. نتیجه کلی پژوهش بیانگر آن است که آینده آموزش، به هم زیستی خلاقانه میان فناوری و انسان نیاز دارد؛ جایی که هوش مصنوعی ابزار است و عاطفه انسانی جوهره ی یادگیری باقی می ماند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نقش معلم ، عاطفه انسانی ، یاددهی–یادگیری ، آموزش هوشمند