بررسی تعارض میان آزادی بیان و نظم عمومی از منظر حقوق اساسی

آزادی بیان یکی از اساسی ترین حقوق بنیادین انسان و رکن اصلی نظام های دموکراتیک است. این آزادی، بستر تحقق مشارکت سیاسی، نظارت همگانی و رشد فکری جامعه را فراهم می کند. با این حال، در عمل همواره با مفهوم «نظم عمومی» در تعارض نسبی قرار می گیرد. دولت ها برای حفظ امنیت، اخلاق عمومی و مصالح جمعی، گاه محدودیت هایی بر آزادی بیان اعمال می کنند. در حقوق اساسی، توازن میان این دو ارزش نیازمند تفسیر دقیق از حدود مشروع آزادی و معیارهای محدودکننده آن است. بررسی تطبیقی رویه های قضایی و متون قانونی نشان می دهد که اصل بر آزادی است و هرگونه محدودیت باید استثنایی، قانونی، ضروری و متناسب با هدف مشروع نظم عمومی باشد. بدین ترتیب، حفظ تعادل میان آزادی فردی و منافع جمعی، از چالش برانگیزترین مباحث حقوق اساسی معاصر به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

آزادی بیان ، نظم عمومی ، حقوق اساسی ، محدودیت های قانونی ، توازن حقوق و آزادی ها ، دموکراسی.