تاثیر طلاق والدین بر وضعیت تحصیلی و انضباطی دانش آموزان مقطع ابتدایی دبستان پسرانه افق دانش سبزوار

هدف این مطالعه، بررسی اثرات طلاق والدین بر وضعیت تحصیلی و رفتارهای انضباطی دانش آموزان مقطع ابتدایی پسرانه دبستان افق دانش سبزوار است. پژوهش حاضر از رویکرد توصیفی-همبستگی پیروی می کند و با نمونه ای از دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی در مناطق هم سطح، به مقایسه دو گروه والدین در ازدواج و والدین طلاق می پردازد. داده ها از طریق ابزارهای ارزیابی پیشرفت تحصیلی، مقیاس های رفتار انضباطی، مصاحبه های والدین و معلمان و سوابق نمرات تحصیلی جمع آوری و با آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و مدل های ساختاری ساده تحلیل شد. یافته های اصلی نشان می دهد که طلاق والدین با کاهش نمرات تحصیلی، کاهش حضور منظم در کلاس و افزایش رفتارهای انضباطی نامناسب همراه است؛ اما این اثرات به شدت به وجود عوامل میانجی مانند حمایت عاطفی خانواده، مشارکت والدین در فرایند آموزشی و ثبات روال های خانه-مدرسه بستگی دارد. نقش محافظتی مدرسه و خانواده شامل مشاوره آموزشی/روان شناختی، ارتباط موثر والدین-معلم، و پیگیری منظم عملکرد تحصیلی است که می تواند اثرات منفی طلاق را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. نتیجه گیری و پیشنهادها بر اهمیت طراحی مداخلات چندعامله تاکید دارد: ایجاد کانال های پشتیبانی عاطفی و آموزشی در مدرسه، ارائه خدمات مشاوره به دانش آموزان و والدین، و توسعه ی واحدهای درسی همسو با نیازهای روانی-اجتماعی کودکان تجربه کرده از طلاق. به policymakers تاکید می شود تا پیوستگی خدمات روان سنجی و آموزشی را در مدارس ابتدایی، به ویژه در مناطق با فراز و فرود خانوادگی، گسترش دهند. از منظر کاربردی، طراحی پروتکل های ارتباطی منظم بین مدرسه و خانواده، کارگاه های آموزشی برای والدین و معلمان، و توسعه ابزارهای ارزیابی کارآمد می تواند به حفظ تداوم یادگیری و بهبود انگیزه یتحصیلی کمک کند.

کلیدواژه ها:

طلاق ، والدین ، تحصیل ، انظباط