توسعه پایدار داربست هیدروژلی کیتوزان آلژینات حاوی لاکتوفرین مشتق شده از پسماندهای لبنی و عصاره چای سبز برای مهندسی بافت و تجاری سازی

این پژوهش، پیشرفتی نوآورانه در عرصه مهندسی بافت با تمرکز بر توسعه یک داربست هیدروژلی مبتنی بر کیتوزان و آلژینات را ارائه میدهد. این داربست منحصر به فرد با بهره گیری از لاکتوفرین استخراج شده از پسماندهای لبنی و کیتوزان و آلژینات به عنوان دو پلیمر طبیعی مشتق شده، به طور گسترده در مهندسی بافت مورد تحقیق و استفاده قرار گرفته اند. این پلیمرها به دلیل زیست سازگاری و قابلیت تجزیه پذیری زیستی توجه بسیاری را به خود جلب کرده اند. کیتوزان یک پلی ساکارید کاتیونی مشتق شده از کیتین، از عصاره چای سبز، رویکردی پایدار و با قابلیت تجاری سازی را خواص مطلوبی همچون زیست سازگاری، قابلیت تجزیه پذیری دنبال میکند. ترکیب کیتوزان و آلژینات، به عنوان پلیمرهای زیستی سمیت کم و فعالیت ضد میکروبی برخوردار است. آلژینات ساختار با لاکتوفرین پروتئینی با ویژگیهای ضد میکروبی و یک پلی ساکارید آنیونی استخراج شده از جلبکهای دریایی، ضد التهابی و عصاره چای سبز، منبعی غنی از نیز زیست سازگار، آب، دوست تجزیه پذیر زیستی، غیرسمی و آنتی اکسیدانها و عوامل ضد، میکروبی، عملکرد و کارایی غیر ایمونولوژیک است. بار منفی آن امکان برهمکنشهای داربست را به طور چشمگیری ارتقا می بخشد. این داربست یونی با پلیمرهای دارای بار مثبت مانند کیتوزان را فراهم هیدروژلی با پتانسیل کاربرد در ترمیم زخم و بازسازی بافت نه تنها گامی در جهت توسعه مواد زیستی پیشرفته محسوب میشود بلکه با استفاده از منابع، پایدار به ارزش آفرینی از پسماندهای صنعتی نیز کمک میکند. این مطالعه ضمن بررسی ابعاد مختلف تجاری سازی این فناوری نوین در بازار رو بهینه سازی خواص و اثبات اثربخشی بالینی آن تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

داربست ، هیدروژلی ، آلژینات ، لاکتوفرین ، عصاره چای سبز ، مهندسی بافت