بررسی اثربخشی خانواده درمانی سیستمی بوئن بر تمایزیافتگی خود، بخشودگی بینفردی و الگوهای ارتباطی همسران دارای ناسازگاری

مفهوم خانواده و ارزش این نهاد اجتماعی برای هر دولت و جامعه ای اساس کار تلقی می شود. لذا این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی خانواده درمانی سیستمی بوئن بر تمایزیافتگی خود، بخشودگی بینفردی و الگوهای ارتباطی همسران تازه ازدواج کرده دارای ناسازگاری انجام شد. پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زوجین تازه ازدواج کرده با ناسازگاری مراجعه کننده به مرکز مشاوره و روان یاس سپید واقع در شهر مشهد در سال ۱۴۰۲ بود که از بین آنها با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ زوج انتخاب و در دو گروه مساوی (آزمایش ۱۵ زوج و کنترل ۱۵ زوج) گمارش شدند. دادهها با پرسشنامه تمایزیافتگی خود (اسکورون و فریدلندر، ۱۹۹۸)، بخشودگی بینفردی (احتشامزاده و همکاران، ۱۳۸۹) و الگوی ارتباطی زوجین (کریستنسن و سالاوی، ۱۹۸۴) گردآوری شد. برای تحلیل دادهها علاوه بر روشهای آمار توصیفی، از تحلیل کواریانس با نرمافزار آماری SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. یافتهها نشان داد که به ترتیب تفاوت مشاهده شده بین میانگین نمرات تمایزیافتگی خود، بخشودگی بینفردی و هر یک از ابعاد آنها برحسب عضویت گروهی (دو گروه آزمایش و کنترل) در مرحله پس آزمون معنادار میباشد (۰۵/۰>P). همچنین، تاثیر خانواده درمانی سیستمی به روش بوئن بر الگوی ارتباطی و هر یک از ابعاد آن در آزمودنیهای گروه آزمایش با گروه کنترل از نظر آماری قابل قبول و معنادار بود (۰۵/۰>P).

کلیدواژه ها:

خانواده درمانی سیستمی ، تمایزیافتگی خود ، بخشودگی بین فردی ، الگوی ارتباطی ، ناسازگاری