شاگرد پروری در آیین دین و سبک زندگی نوین

شاگرد پروری یکی از ارکان بنیادین نظام تعلیم و تربیت است که ریشه ای عمیق در فرهنگ ایرانی اسلامی دارد. این مقاله با بررسی سیر تاریخی و دینی شاگرد پروری، به تحلیل جایگاه آن در سنتهای تربیتی اسلام، نقش خانواده و مدرسه، و تاثیر تحولات فناورانه در عصر حاضر می پردازد. با مروری بر سیره معصومین (ع) در تربیت دینی، چالشهای پیش روی شاگرد پروری در مدارس و ضرورت بازتعریف آن در عصر نوین و هوش مصنوعی بررسی میشود. همچنین، به نقش تربیت اخلاقی و علوم تربیتی در تثبیت و تقویت این فرایند انسانی توجه شده است. این مقاله نتیجه میگیرد که تنها با تلفیق آموزههای دینی، نیازهای روز و فناوری نوین میتوان الگویی پویا و موثر برای تربیت نسل آینده ارائه داد.

کلیدواژه ها:

شاگرد پروری ، مدارس ، هوش مصنوعی ، دینی