اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر سرخوردگی زناشویی و بهزیستی روانشناختی زنان در آستانه طلاق

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر سرخوردگی زناشویی و بهزیستی روانشناختی زنان در آستانه طلاق بود. طرح این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زوجین در آستانه طلاق شهر شیراز در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه پژوهش از بین جامعه ذکر شده به صورت هدفمند انتخاب شدند و با توجه به نوع پژوهش که نیمه آزمایشی بود تعداد ۳۰ نفر با توجه به ملاکهای ورود و خروج به عنوان نمونه انتخاب و به روش تصادفی ساده در دو گروه (۱۵) (نفر) کنترل و (۱۵) (نفر) آزمایش قرار گرفتند. در گروه آزمایش روش مداخله به صورت برنامه زوج درمانی هیجان مدار که توسط جانسون (۲۰۰۴) در ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای اجرا گردید. جهت جمع آوری دادهها از پرسشنامه های بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۲) و سرخوردگی زناشویی کایرز (۱۹۹۳) استفاده شد. دادهها توسط آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری و با نرم افزار آماری SPSS۲۶ تجزیه و تحلیل شدند یافته ها نشان داد زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش سرخوردگی زناشویی و افزایش بهزیستی روانشناختی زنان در آستانه طلاق تاثیر داشته است.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روانشناختی ، زوج درمانی هیجان مدار ، سرخوردگی زناشویی