تحلیلی بر فراشناخت و پارادوکس درمانی: یک مقاله مروری روایتی

چکیده این مقاله به بررسی رویکرد فراشناخت و مدل درمانی PTC پارادوکس + برنامه زمانی = (درمان) می پردازد. فراشناخت به دو جنبه اصلی، یعنی دانش فراشناختی و نظارت فراشناختی تقسیم می شود و شامل سه نوع فراشناخت است: دانش فراشناختی، تجربه های فراشناختی و راهبردهای کنترل فراشناختی. مدل PTC به عنوان یک روش روان درمانی جدید، با ترکیب تکنیک های پارادوکسی و برنامه زمانی به درمان اختلالات روانی مانند وسواس فکری-عملی و اضطراب اجتماعی پرداخته و به کاهش اضطراب و تغییر معنی نشانه ها کمک می کند. این مدل به طور خاص بر استحکام 'من' بیمار تمرکز دارد و با استفاده از تکنیک های ساده و کوتاه مدت، به بیماران این امکان را می دهد که به درمانگر خود تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

فراشناخت ، پارادوکس درمانی ، مدل PTC ، اضطراب ، تغییر معنی نشانه ، استحکام من