بررسی رابطه الگوهای ارتباطی خانواده گفت و شنود و همنوایی و هیجان خواهی با وابستگی به فضای مجازی در نوجوانان شهر شوش دانیال

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه الگوهای ارتباطی خانواده گفت و شنود و همنوایی و هیجان خواهی با وابستگی به فضای مجازی در نوجوانان می باشد. جامعه ی آماری این پژوهش را تمامی نوجوانان ۱۴ تا ۱۷ سال شهر شوش دانیال در سال ۱۴۰۳ تشکل داد که از این جامعه ی آماری نمونه ای به حجم ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. در این پژوهش برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اعتیاد به شبکه های مجازی صادق زاده و همکاران ۱۳۹۷، پرسشنامه تجدیدنظر شده الگوهای ارتباطی خانواده ریچی و فیتزپاتریک (۱۹۹۰) و مقیاس هیجان خواهی (آلوجا ۲۰۰۶) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار (SPSS) ویرایش ۲۵ از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که از میان الگوهای ارتباطی خانواده، بین الگوی ارتباطی گفت و شنود و وابستگی به فضای مجازی در نوجوانان رابطه منفی و معنادار و بین الگوی ارتباطی همنوایی و وابستگی به فضای مجازی در نوجوانان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین بین متغیر هیجان خواهی و وابستگی به فضای مجازی در نوجوانان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای پیش بین این پژوهش (الگوهای ارتباطی خانواده و هیجان خواهی) به طور معناداری وابستگی به فضای مجازی را در نوجوانان پیش بینی و روی هم رفته ۳۵.۲ درصد از واریانس وابستگی به فضای مجازی را در نوجوانان تبیین می کنند.

کلیدواژه ها:

وابستگی ، فضای مجازی ، الگوهای ارتباطی ، خانواده ، هیجان خواهی