آموزش مهارت های حل مسئله در مقطع ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مهارت های حل مسئله بر عملکرد تحصیلی، انگیزش و رشد شناختی دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. این مطالعه با روش شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی مدارس دولتی شهر … در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه ای متشکل از ۶۰ نفر (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه سبک های حل مسئله هپنر و پترسون، پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و آزمون پیشرفت تحصیلی دروس ریاضی و علوم بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزش مهارت های حل مسئله بر اساس الگوی یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول کلاسی داشتند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت های حل مسئله به طور معناداری موجب بهبود توانایی حل مسئله، افزایش پیشرفت تحصیلی در ریاضی و علوم و ارتقای انگیزش درونی دانش آموزان شد. همچنین، مشاهدات کیفی نشان داد که این آموزش ها به افزایش اعتماد به نفس، ارتقای تعاملات اجتماعی و مشارکت فعال تر در فعالیت های کلاسی منجر گردید. یافته ها بیانگر آن است که آموزش مهارت های حل مسئله نه تنها یک ضرورت آموزشی برای بهبود یادگیری دروس است، بلکه ابزاری مهم برای پرورش توانایی های اجتماعی و عاطفی دانش آموزان در دوره ابتدایی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های حل مسئله ، آموزش ابتدایی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL)