تاثیر عصاره کشت و هموژنایت سلولی قارچ Serendipita indicaبر میزان و ترکیب شیمیایی اسانس و برخی صفات فیزیولوژیکی بادرنجبویه (Melissa officinalis L.)

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 72

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IJPB-16-3_005

تاریخ نمایه سازی: 10 آبان 1404

چکیده مقاله:

بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) گیاهی چند ساله است که دارای فعالیت­های آنتی اکسیدانی، ضد باکتریایی، ضد التهابی، ضد قارچی و ضد سرطانی است. پژوهش حاضر، با هدف بررسی تاثیر محلول­پاشی عصاره کشت (۰ و ½ حجمی/حجمی)، هموژنایت سلولی قارچ  Serendipita indica (۲۰، ۴۰، ۸۰ و۱۶۰ میلی­گرم در لیتر) و اثر توام آنها بر ترکیب شیمیایی، میزان اسانس و برخی صفات فیزیولوژیکی بادرنجبویه در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. در اسانس بادرنجبویه، ۳۸ ترکیب شناسایی شد که عمده­ترین آنها به­ترتیب سیترونلال، گاما-۳-کارن، ترانس­-کاروئول، سیترال و لینالول (در مجموع ۷۷/۲۵ تا ۲۰/۴۰ درصد) بودند. نتایج نشان دادند اثر تیمارها بر میزان ترکیبات عمده بادرنجبویه در سطح احتمال ۱ درصد بسیار معنی­دار بود. بیشترین محتوای اسانس (۲۸/۰ درصد) و ترکیبات عمده اسانس بادرنجبویه شامل سیترونلال، ترانس-کاروئول، سیترال و لینالول (به­ترتیب ۳۲، ۵۶، ۵۸، ۷۴ و ۶۳ درصد بیشتر از گیاهان شاهد) توسط تیمار ½ عصاره کشت+۱۶۰ میلی­گرم در لیتر هموژنایت سلولی و کمترین آنها در تیمار شاهد (بدون محرک) بدست آمد. نتایج نشان دادند نوع و مقدار این محرک­ها، به­طور معنی­داری بر میزان کلروفیل a، کلروفیل b، کلروفیل کل، کاروتنوئیدها، قندهای محلول، محتوای مالون­دی­آلدهید، پرولین و فلاونوئیدها نسبت به شاهد تاثیر گذاشت. سیترال با سیترونلال، ترانس-کاروئول و لینالول همبستگی مثبت و معنی­دار نشان داد (P≤۰.۰۱). نقشه حرارتی برای صفات مورد بررسی، بین شاهد و تیمارهای این محرک­ها خوشه­بندی متمایزی نشان داد. در مجموع، کاربرد برگی عصاره کشت و هموژنایت سلولی قارچ S. indica به­عنوان یک محرک زیستی برای بهبود تولید اسانس بادرنجبویه و ترکیبات عمده آن پیشنهاد می­شود.

نویسندگان

مریم کیانی

گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

محمد عبدلی

گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

مهدی قبولی

گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Adams, R. P. (۲۰۰۷). Identification of Essential Oil Components by ...
  • Ahlawat, S., Saxena, P., Alam, P., Wajid, S., & Abdin, ...
  • https://doi.org/۱۰.۱۱۸۶/s۴۰۵۲۹-۰۲۱-۰۰۳۱۶-۷Albayrak, G., Ozturk, I., Tekintas, Y., Kurkcuoglu, M., Erguc, A. ...
  • Hao, X., Pu, Z., Cao, G., You, D., Zhou, Y., ...
  • Kuzel, S., Vydra, J., Triska, J., Vrchotova, N., Hruby, M. ...
  • https://www.thieme-connect.com/products/ejournals/abstract/۱۰.۱۰۵۵/s-۲۰۰۲-۲۰۲۴۷Namdeo, A. G. (۲۰۰۷). Plant cell elicitation for production of ...
  • Roy, A., Khan, A., Ahmad, I., Alghamdi, S., Rajab, B. ...
  • Shakeri, A., Sahebkar, A., & Javadi, B. (۲۰۱۶). Melissa officinalis ...
  • Yadegari, M. (۲۰۱۶). Effect of micronutrients foliar application and biofertilizeres ...
  • نمایش کامل مراجع