ارتباط سلامت معنوی با امید به آینده در کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال ۱۴۰۱

مقدمه و هدف: سلامت معنوی یکی از ابعاد سلامتی و منبعی کمک کننده برای کارکنان است که با کمک تجربه های معنوی خود می توانند در حل مسائل، درک ارزش و غنای زندگی از آن یاری گیرند. این مطالعه با هدف تعیین سلامت معنوی و ارتباط آن با امید به آینده در کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجام شد. روش کار: نوع مطالعه مقطعی و به روش توصیفی تحلیلی در ۲۶۶ نفر از کارکنان ستادی شاغل در معاونت های دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجام شد. روش نمونه گیری به روش طبقه ای تصادفی بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه سلامت معنوی (پرسشنامه پولوتزین و الیسون) و پرسشنامه امید به آینده (پرسشنامه اشنایدر) جمع آوری شده و با  استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی (آزمون های ضریب همبستگی اسپیرمن، من ویتنی و کروسکال والیس) در نرم افزار SPSS-۲۴ و سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل گردید. یافته ها: میانگین سنی کارکنان،۸۱/۷ ±۴۲ سال و میانگین سابقه کاری کارکنان ۴۹/۷ ±۴۹/۱۶ سال بود. ۶۲ درصد از کارکنان زن و بقیه مرد بودند. سلامت معنوی در کارکنان در حد متوسط (۸۷/۱۶ ± ۱۹/۹۱) و امید به آینده در آنها بالا  (۹۵/۶ ± ۶۲/۴۱) بود. سلامت معنوی با امید به آینده در کل و به تفکیک ابعاد ارتباط مستقیم و معناداری داشت (۰۰۱/۰ > P-Value). نتیجه گیری: با توجه به اینکه با افزایش نمرات سلامت معنوی و ابعاد آن، امید به آینده و ابعاد آن افزایش می یابد، ارتقای سلامت معنوی کارکنان باید مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Golestan ، Health ، Hope for the future ، Spirituality ، Staff ، Religion ، امید به آینده ، سلامت ، کارکنان ستادی ، گلستان ، مذهب ، معنویت