تاثیر سبک های یادگیری بر میزان مشارکت و پیشرفت در کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های یادگیری بر میزان مشارکت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در کلاس درس انجام شده است. سبک های یادگیری به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در فرآیند آموزش، نحوه دریافت، پردازش و به کارگیری اطلاعات توسط دانش آموزان را مشخص می کند. بر این اساس، شناخت سبک های یادگیری مختلف مانند دیداری، شنیداری، حرکتی و خواندن نوشتن، می تواند به معلمان در طراحی روش های تدریس متنوع و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان کمک کند. در این مطالعه، مشارکت فعال دانش آموزان به عنوان شاخصی از درگیری شناختی و عاطفی آنان در فعالیت های کلاسی در نظر گرفته شد و پیشرفت تحصیلی نیز بر اساس عملکرد آموزشی و نمرات درسی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج پژوهش های مروری و تجربی نشان می دهد که انطباق روش تدریس با سبک یادگیری دانش آموزان موجب افزایش انگیزه، تعامل، و احساس تعلق در کلاس شده و به طور معناداری عملکرد تحصیلی آنان را بهبود می بخشد. همچنین، دانش آموزانی که سبک یادگیری خود را می شناسند، در مدیریت فرایند یادگیری، برنامه ریزی و استفاده از منابع آموزشی عملکرد بهتری دارند. در مقابل، ناهماهنگی میان سبک تدریس و سبک یادگیری می تواند موجب کاهش علاقه، اضطراب یادگیری و افت تحصیلی گردد. در نتیجه، توجه به سبک های یادگیری در برنامه ریزی آموزشی، نه تنها عاملی موثر در ارتقای کیفیت یاددهی-یادگیری است، بلکه زمینه ساز پرورش یادگیرندگانی فعال، خلاق و مسئولیت پذیر در محیط های آموزشی می باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، مشارکت کلاسی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، روش تدریس