از کلاس سنتی تا کلاس هوشمند: نقش هوش مصنوعی در توانمندسازی دانش آموزان و معلمان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 31

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFOSTTPA03_1922

تاریخ نمایه سازی: 10 آبان 1404

چکیده مقاله:

تحول آموزش از کلاس های سنتی به کلاس های هوشمند، یکی از شاخص ترین تغییرات قرن بیست و یکم به شمار می آید. این تغییر نه تنها با ورود فناوری های نوین همراه بوده، بلکه زمینه ساز بازنگری در نقش های بنیادین معلم و دانش آموز شده است. هوش مصنوعی (AI) به عنوان موتور محرکه این تحول، توانایی ایجاد محیط های یادگیری شخصی سازی شده، ارزیابی مستمر و تولید محتوای آموزشی پویا را فراهم آورده است. در کلاس های سنتی، تمرکز بر تدریس معلم محور و انتقال یک سویه اطلاعات بوده، اما در کلاس های هوشمند این مدل جای خود را به تعامل چندجانبه، یادگیری فعال و توسعه مهارت های قرن جدید داده است. هوش مصنوعی با تحلیل داده های یادگیرندگان، امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف آنان را فراهم می کند و متناسب با نیازهای فردی، مسیر یادگیری را تنظیم می نماید. همچنین، ابزارهای مبتنی بر AI می توانند زمان معلم را از فعالیت های تکراری، مانند تصحیح آزمون ها یا بررسی تکالیف، آزاد ساخته و تمرکز وی را بر فعالیت های خلاقانه و راهبری آموزشی معطوف کنند. در کنار این مزایا، AI نقش پشتیبان را برای معلم ایفا می کند؛ به گونه ای که معلم همچنان رهبر فرآیند یادگیری باقی مانده و فناوری صرفا به عنوان دستیار و توانمندساز عمل می کند. در بعد دانش آموز، کلاس هوشمند فرصت یادگیری مبتنی بر پروژه، آزمون و خطای کنترل شده و دریافت بازخورد آنی را ممکن می سازد. این رویکرد، نه تنها موجب ارتقاء عملکرد تحصیلی می شود بلکه انگیزه، اعتماد به نفس و خودکارآمدی یادگیرندگان را تقویت می کند. معلم نیز با داده های تحلیلی که سیستم های AI ارائه می دهند، می تواند راهبردهای تدریس را متناسب با هر دانش آموز اصلاح کرده و فضای یادگیری فراگیر و عادلانه ای ایجاد نماید. گذار از کلاس سنتی به کلاس هوشمند، با وجود مزایای گسترده، نیازمند توجه به چالش هایی چون شکاف دیجیتال، مهارت های فناوری معلمان، حفاظت از حریم خصوصی و ضرورت چارچوب های اخلاقی برای استفاده از AI است. موفقیت این گذار زمانی تضمین می شود که AI و انسان در یک شراکت متوازن قرار گیرند؛ معلم به عنوان معمار یادگیری و AI به عنوان ابزار توانمندساز. در مجموع، هوش مصنوعی قادر است کلاس درس را از مکانی محدود به محیطی پویا، مبتنی بر داده و شخصی سازی شده تبدیل کند؛ محیطی که در آن هم معلم و هم دانش آموز توانایی بیشتر برای خلاقیت، تفکر انتقادی و یادگیری مادام العمر پیدا می کنند. این همگرایی انسان و فناوری می تواند آینده آموزش را به سوی عدالت، کیفیت و دسترسی گسترده هدایت نماید.

نویسندگان

نجمه میر

نویسنده دوم

زهرا مرادی

نویسنده سوم

فاطمه رفیق دوست

نویسنده چهارم