پرورش ذهن خلاق و نوآور کودکان با استفاده از بازی های آموزشی و خلاقانه

بازی به عنوان یکی از نیازهای اساسی رشد کودکان، نقشی کلیدی در شکل گیری توانمندی های ذهنی، اجتماعی و هیجانی آنان دارد. خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین ظرفیت های قابل تقویت در سنین ابتدایی، محور اصلی این پژوهش است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر بازی بر پرورش خلاقیت کودکان دوره ابتدایی می باشد. یافته های نظری و تجربی نشان می دهد که فعالیت های بازی محور، به ویژه بازی های آزاد، تخیلی، گروهی و ساختنی، زمینه ساز ظهور ایده های نو، حل مسئله به صورت خلاقانه، تفکر واگرا و خودبیان گری در کودکان هستند.بازی تنها فرصتی برای سرگرمی و تخلیه هیجانی نیست، بلکه کودکان را با تجربه های تازه، تعاملات اجتماعی و موقعیت های چالشی روبرو می کند که محیطی مناسب برای رشد خلاقیت فراهم می آورد. علاوه بر این، بازی های هدفمند در کلاس درس یا محیط های یادگیری غیررسمی با استفاده از روش های فعال مانند بازی های نمایشی، داستان گویی، طراحی و کار گروهی، نقش موثری در پرورش ذهن خلاق دارند.این پژوهش ضمن بررسی نظریه های روان شناسی رشد و یادگیری درباره خلاقیت و بازی، بر اهمیت طراحی محیط های آموزشی مبتنی بر بازی تاکید می کند. نتایج نشان می دهد که ترکیب بازی با فرآیندهای آموزشی، علاوه بر افزایش انگیزه یادگیری، بستر مناسبی برای شکوفایی استعدادهای خلاق کودکان فراهم می کند. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان، والدین و برنامه ریزان آموزشی جهت بهره گیری بهتر از ظرفیت های بازی در رشد خلاقیت دانش آموزان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی ، خلاقیت ، کودکان ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال ، تفکر واگرا ، بازی های آموزشی ، رشد ذهنی