بررسی نقش نگرش در آموزش علوم تجربی یک مرور سیستماتیک

نگرش دانش آموزان به عنوان یک عامل روان شناختی، تاثیر عمیقی بر انگیزه، مشارکت و موفقیت آن ها در یادگیری علوم دارد. نگرش مثبت می تواند به افزایش علاقه به موضوعات علمی و بهبود عملکرد تحصیلی منجر شود، درحالی که نگرش منفی ممکن است مانع از یادگیری موثر شود این پژوهش با هدف بررسی نقش نگرش در آموزش علوم تجربی و شناسایی عوامل موثر بر بهبود نگرش دانش آموزان به این درس، به روش مرور سیستماتیک و با استفاده از مدل پریزما انجام شده است. با جستجوی نظام مند در پایگاه های داده فارسی شامل جهاد دانشگاهی، مگیران، نورمگز و سیویلیکا در بازه زمانی ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۴، تعداد ۲۱۵ سند اولیه شناسایی شد که پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، ۷ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهند که نگرش به عنوان یک سازه عاطفی-شناختی، نقش کلیدی در انگیزه، تعامل و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. عوامل بهبود نگرش شامل طراحی عاطفی در رسانه ها، روش های نوین تدریس مانند کلاس معکوس، یادگیری پروژه محور و گروهی، و نقش معلمان به عنوان تسهیل گر است. این مطالعه پیشنهاد می دهد که با تقویت برنامه های درسی تعاملی و آموزش حرفه ای معلمان، می توان نگرش مثبت دانش آموزان را ارتقا داد، که به نوبه خود به افزایش علاقه به علوم و توسعه علمی جامعه کمک می کند.

کلیدواژه ها:

نگرش ، آموزش علوم تجربی ، کلاس علوم.