بررسی عوامل روان شناختی موثر بر افت تحصیلی دانش آموزان ایرانی و نقش حمایت عاطفی معلمان

افت تحصیلی دانش آموزان یکی از چالش های جدی نظام آموزشی است که تاثیرات منفی طولانی مدتی بر رشد فردی، اجتماعی و حرفه ای آنان دارد. این مطالعه به بررسی عوامل روان شناختی موثر بر افت تحصیلی در دانش آموزان ایرانی پرداخته و نقش حمایت عاطفی معلمان را به عنوان یکی از مولفه های مهم پیشگیری و کاهش این پدیده تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهند که اضطراب تحصیلی، کمبود اعتمادبه نفس، ضعف مهارت های خودتنظیمی و مدیریت زمان، و اختلالات تمرکز از مهم ترین عوامل روان شناختی مرتبط با افت تحصیلی هستند. علاوه بر این، تعامل مثبت دانش آموز با معلم و دریافت حمایت عاطفی موثر، نه تنها موجب افزایش انگیزه و مشارکت در یادگیری می شود، بلکه توانایی مقابله با فشارها و چالش های تحصیلی را نیز افزایش می دهد. شواهد نشان می دهد که ایجاد محیط های آموزشی حمایت گر و دلسوزانه، بازخورد مثبت، تقویت مهارت های هیجانی و تقویت ارتباطات انسانی میان معلم و دانش آموز، می تواند نقش بازدارنده مهمی در کاهش افت تحصیلی ایفا کند. نتایج این تحقیق بر ضرورت آموزش معلمان در زمینه مهارت های روان شناختی، توجه به نیازهای عاطفی دانش آموزان و تدوین برنامه های مداخله ای هدفمند تاکید دارد. همچنین، توصیه می شود که سیاست گذاران آموزشی با بهره گیری از یافته های روان شناسی تربیتی، ساختار حمایتی موثری برای مدارس ایجاد کنند تا هم رشد تحصیلی و هم سلامت روانی دانش آموزان ارتقاء یابد. این مطالعه نشان می دهد که ترکیب شناخت دقیق عوامل فردی و محیطی با ایجاد حمایت عاطفی مستمر، می تواند افت تحصیلی را به حداقل برساند و زمینه ساز موفقیت پایدار در مسیر آموزشی گردد.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، عوامل روان شناختی ، حمایت عاطفی معلم ، انگیزه تحصیلی ، اضطراب آموزشی