رابطه سبک های فرزند پروری و مهارت های ارتباطی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی سبک های فرزندپروری در مهارت های ارتباطی دانش آموزان انجام گرفته است. این پژوهش با روش توصیفی_همبستگی و جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم (شهر تهران) در سال تحصیلی( ۰۳-۱۴۰۴) مشغول به تحصیل تشکیل می دادند که یک دبیرستان با نمونه ای ۱۰۰ نفری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار استفاده شده در بخش گرد آوری اطلاعات پرسشنامه سبک های فرزندپروری (۹۳/۰) و پرسشنامه مهارت های ارتباطی با ضریب پایایی(۸۳/۰) بوده است. به منظور بررسی این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد بین سبک های فرزندپروری با مهارت های ارتباطی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در آخر می توان نتیجه گرفت افزایش سبک های فرزندپروری در دانش آموزان در مهارت های ارتباطی نقش مهم و تعیین کننده ی دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، نوجوانی ، ارتباط.