کاربرد یادگیری فعال و فناوری های تعاملی در بهبود طراحی آزمون های تحلیلی و تفکری

این پژوهش با هدف بررسی نقش یادگیری فعال و فناوری های تعاملی در ارتقای کیفیت طراحی آزمون های تحلیلی و تفکری شکل گرفت. مساله اصلی، ناکارآمدی آزمون های سنتی حافظه محور در سنجش مهارت های عالی شناختی و ضعف در ارزیابی تفکر انتقادی و حل مسئله بود. بر این اساس، اهداف شامل شناسایی محدودیت های آزمون های سنتی، بررسی مزایای یادگیری فعال، تحلیل انواع فناوری های تعاملی، ارائه الگوی ترکیبی و سنجش اثر آن بر عملکرد دانش آموزان تعیین شد. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی با گردآوری داده ها از طریق مرور نظام مند مطالعات و تحلیل محتوای پژوهش های پیشین بود. یافته ها نشان داد که یادگیری فعال با ایجاد مشارکت، افزایش انگیزه، تقویت مهارت های حل مسئله و توسعه فراشناخت، و فناوری های تعاملی با شخصی سازی آزمون، شبیه سازی موقعیت های واقعی و ارائه بازخورد فوری، به طور چشمگیری کیفیت ارزشیابی را بهبود می بخشند. الگوی ترکیبی پیشنهادی موجب افزایش مشارکت، ارتقاء تفکر انتقادی، بهبود عملکرد تحلیلی و پایداری یادگیری شد. نتایج این تحقیق چارچوبی کاربردی برای تحول نظام ارزشیابی در قرن بیست ویکم ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، فناوری تعاملی ، آزمون های تحلیلی.