رابطه بین سبک های یادگیری و سطح اضطراب تحصیلی در دانش آموزان

سبک های یادگیری به عنوان الگوهای ترجیحی پردازش، سازماندهی و دریافت اطلاعات توسط دانش آموزان، نقش مهمی در کیفیت یادگیری و تجربه تحصیلی آنان دارند. از سوی دیگر، اضطراب تحصیلی یکی از عوامل روان شناختی تاثیرگذار بر عملکرد آموزشی به شمار می رود که می تواند توانایی تمرکز، یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان را کاهش دهد. بررسی رابطه میان سبک های یادگیری و سطح اضطراب تحصیلی اهمیت زیادی دارد، زیرا می تواند به درک عمیق تری از چگونگی تعامل میان ویژگی های شناختی و عاطفی دانش آموزان منجر شود. پژوهش های انجام شده نشان می دهد دانش آموزانی که سبک های یادگیری متناسب با روش تدریس معلم و شرایط آموزشی دارند، کمتر دچار اضطراب تحصیلی می شوند و در فرآیند یادگیری موفق تر عمل می کنند. در مقابل، عدم انطباق میان سبک یادگیری فرد و محیط آموزشی می تواند به افزایش تنش های روانی، کاهش اعتمادبه نفس و بالا رفتن اضطراب تحصیلی منجر گردد. همچنین، برخی سبک های یادگیری فعال و مشارکتی با سطوح پایین تر اضطراب مرتبط دانسته شده اند، در حالی که سبک های وابسته یا منفعل ممکن است با اضطراب بالاتر همراه باشند. از این منظر، شناسایی سبک های یادگیری دانش آموزان و تطبیق روش های آموزشی با این سبک ها، نه تنها موجب بهبود عملکرد تحصیلی، بلکه عاملی برای کاهش اضطراب و ایجاد تجربه آموزشی مثبت محسوب می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و سطح اضطراب تحصیلی در دانش آموزان است تا با تحلیل این ارتباط، زمینه برای طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره ای موثر فراهم گردد. یافته ها می تواند به معلمان، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی در انتخاب روش های تدریس کارآمد و حمایت روانی آموزشی از دانش آموزان کمک کند و به بهبود کیفیت یادگیری و سلامت روان آنان بینجامد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، اضطراب تحصیلی ، عملکرد دانش آموزان ، روش های تدریس ، سلامت روان