بررسی شخصیت معلمان و فرایند رشد تحصیلی در محیط اجتماعی-عاطفی مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین شخصیت دانش آموزان و مسیر رشد تحصیلی آنان در بستر محیط اجتماعی-عاطفی مدرسه انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و همبستگی بود و جامعه آماری شامل ۲۰۰ دانش آموز متوسطه استان البرز بود. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد شخصیت، مهارت های اجتماعی-هیجانی و ارزیابی محیط اجتماعی-عاطفی مدرسه بود. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی، همبستگی و رگرسیون تحلیل شد.یافته ها نشان داد که تمامی ابعاد شخصیت شامل مهارت های اجتماعی، تاب آوری و کنترل هیجانات و انعطاف پذیری با عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار دارند (p < ۰.۰۱). همچنین، محیط اجتماعی-عاطفی مدرسه بیشترین تاثیر را بر عملکرد تحصیلی داشته و نقش میانجی بین ویژگی های شخصیتی و پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. این نتایج نشان می دهد که موفقیت تحصیلی دانش آموزان نه تنها به توانایی های شناختی بلکه به کیفیت تعاملات اجتماعی، حمایت عاطفی و مهارت های هیجانی آنان وابسته است.بر اساس یافته ها، تقویت محیط حمایتی و انگیزشی مدرسه، آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان به عنوان راهکارهای موثر برای ارتقای رشد تحصیلی و توسعه شخصیت آنان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

شخصیت دانش آموز ، رشد تحصیلی ، محیط اجتماعی-عاطفی مدرسه ، مهارت های اجتماعی-هیجانی ، عملکرد تحصیلی