رابطه روش های تدریس حضوری و غیرحضوری(مجازی) در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های تدریس(حضوری و غیرحضوری) بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام گرفته است. این پژوهش با روش توصیفی_همبستگی و جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم (شهر تهران) در سال تحصیلی( ۰۳-۱۴۰۴) مشغول به تحصیل تشکیل میدادند که یک دبیرستان با نمونهای ۱۰۰ نفری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار استفاده شده در بخش گرد آوری اطلاعات پرسشنامه روش های تدریس(حضوری و غیرحضوری) (۹۳/۰) و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی با ضریب پایایی(۸۳/۰) بوده است. به منظور بررسی این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد بین روش های تدریس(حضوری و غیرحضوری) با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در آخر میتوان نتیجه گرفت افزایش روش های تدریس(حضوری و غیرحضوری)در دانش آموزان در پیشرفت تحصیلی نقش مهم و تعیین کنندهی دارد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس(حضوری و غیرحضوری) ، نوجوانی ، پیشرفت تحصیلی.