رابطه خودکارآمدی با سلامت روان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف سلامت روان براساس خودکارآمدی در دانش آموزان انجام گرفته است. این پژوهش با روش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم (شهر تهران) در سال تحصیلی( ۰۳-۱۴۰۴) مشغول به تحصیل تشکیل می دادند که یک دبیرستان با نمونه ای ۱۰۰ نفری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار استفاده شده در بخش گرد آوری اطلاعات پرسشنامه خودکارآمدی با ضریب پایایی(۷۸/۰) و پرسشنامه سلامت روان با ضریب پایایی(۹۳/۰) بوده است. به منظور بررسی این پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد خودکارآمدی با سلامت روان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در آخر می توان نتیجه گرفت با افزایش خودکارآمدی می توان سلامت روان دانش آموزان را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، دانش آموزان ، سلامت روان .