بررسی رابطه اثربخشی یادگیری مشارکتی در درس کار و فناوری با مهارت حل مسئله و خودنظم دهی تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش یادگیری مشارکتی در درس کار و فناوری بر مهارت حل مسئله و خودنظم دهی تحصیلی دانش آموزان پایه ششم شهرستان پیرانشهر است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه ششم پیرانشهر است که از میان آن ها ۳۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. سپس به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) تقسیم گردیدند.روش یادگیری مشارکتی طی ۱۶ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای اجرا شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه ی خودتنظیمی تحصیلی و پرسشنامه ی حل مسئله استفاده گردید. داده ها با روش های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی شامل تحلیل کوواریانس تحلیل شد.نتایج نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، در خودنظم دهی تحصیلی شامل راهبردهای حافظه، هدف گذاری، خودارزیابی، کمک خواهی، مسئولیت پذیری و سازمان دهی و نیز در مهارت حل مسئله به ویژه گرایش اجتناب نمرات بالاتری کسب کردند. اما زیرمقیاس های اعتماد به حل مسائل و کنترل شخصی تحت تاثیر یادگیری مشارکتی قرار نگرفتند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که یادگیری مشارکتی می تواند باعث ارتقاء مهارت های خودنظم دهی تحصیلی و حل مسئله دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، درس کار و فناوری ، مهارت حل مسئله ، خودنظم دهی تحصیلی