تاثیر ارزشیابی کیفی توصیفی برخلاقیت معلمان مدارس ابتدایی

در دهه های اخیر، تحول در نظام ارزشیابی آموزشی به یکی از مباحث کلیدی در آموزش و پرورش تبدیل شده است. ارزشیابی کیفی توصیفی به عنوان یکی از رویکردهای نوین، روشی انسانمحور و فرآیندگراست که هدف آن، درک عمیقتر از رشد یادگیرنده و پرهیز از نمرهمحوری است. این مقاله مروری با تکیه بر پژوهشهای داخلی و بینالمللی، به بررسی اثرات این نوع ارزشیابی بر خلاقیت معلمان ابتدایی میپردازد. خلاقیت به عنوان یکی از مهارتهای کلیدی قرن ۲۱، نقش مهمی در بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری ایفا میکند. نتایج بررسیها نشان میدهد که ارزشیابی کیفی توصیفی با ایجاد بسترهای مناسب برای تامل، بازخورد مستمر، آزادی عمل در تدریس، و تمرکز بر پیشرفت فردی، زمینهی تقویت خلاقیت حرفهای معلمان را فراهم میسازد.