آزمایش های اساسی بتن غلتکی در حالت تازه و سخت شده

اولین کاربرد بتن غلتکی بین سالهای اولیه دهه ۱۹۶۰ میلادی برای ساخت هسته فرازبند سد شیهمن واقع در کشور تایوان بود که در آن از دانه بندی سنگدانه ها به صورت پیوسته استفاده شد. مقدار آب بر اساس رطوبت بهینه از روش اصلاح شده پروکتور تعیین شد. امروزه در بسیاری از کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه جهان، سد های بتن غلتکی مطرح شده اند، یا در مرحله طراحی و اجرا قرار دارند. بتن غلتکی نوعی بتن است که تفاوت عمده آن با بتن متعارف به قوام آن بر می گردد. این مسئله امکان استفاده از غلتک ارتعاشی را برای متراکم کردن آن فراهم می کند. دانه بندی سنگدانه ها و نیز مقدار ریز دانه ها در این بتن به گونه ای است که با روش های تراکم سازی به غلتک و دیگر روش های مشابه سازگاری دارد. مصالح مورد استفاده برای تهیه بتن غلتکی، از سنگدانه های درهم با حداقل عملیات فراوری به علاوه مقدار کم مواد سیمانی( سیمان به همراه مواد پوزولانی) تا سنگدانه هایی با فرآیند تولید کامل به علاوه مواد سیمانی زیاد، متنوع است. در این مقاله به بررسی آزمایش های مهم و اساسی بتن غلتکی در حالت تازه و سخت شده پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

بتن غلتکی ، آزمایش ، حالت سخت ، حالت تازه.