تحلیل نقش توالی فضایی و قاب بندی منظر در هدایت احساسات و حرکت بازدیدکنندگان پارک های شهری

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش مولفه های طراحی «توالی فضایی» و «قاب بندی منظر» در هدایت احساسات و جریان حرکت بازدیدکنندگان در پارک های شهری انجام شد. این تحقیق از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی و از نظر روش، کیفی بود که با اتکا به روش «تحلیل محتوای کیفی» و «مشاهده ساختاریافته» به مطالعه موردی دو پارک شاخص شهری پرداخت. داده ها از طریق نقشه برداری رفتاری و تحلیل های بصری فضاها گردآوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که توالی های فضایی برنامه ریزی شده متشکل از تناوب بین فضاهای «بسته» و «باز»، «تاریک» و «روشن» به صورت مستقیم بر ایجاد ریتم عاطفی و انتظار در کاربر فضا تاثیر می گذارد. به طور مشخص، گذر از یک دالان سرپوشیده گیاهی به یک فضای چمنزار گسترده، احساسی از رهایی و شادی را القا می کرد. همچنین، قاب بندی های طبیعی و مصنوع منظر، از طریق پنجره ها، طاق ها و شکاف های طراحی شده، دید های هدفمند و مطلوبی را خلق می کرد که نه تنها جهت حرکت بازدیدکننده را هدایت می نمود، بلکه با متمرکز کردن توجه بر عناصر زیبایی شناختی خاص، بر عمق تجربه بصری و حسی آنان می افزود. در نتیجه گیری مشخص شد که این دو مولفه در ترکیب با یکدیگر، «فیلمنامه ای حسی» را برای بازدیدکننده می آفرینند و مهندسی فضای سبز می تواند با به کارگیری هوشمندانه این ابزارها، به جای خلق یک محیط ایستا، به خلق یک «تجربه پویا و به یاد ماندنی» دست یابد.

کلیدواژه ها:

: توالی فضایی ، قاب بندی منظر ، هدایت احساسات ، حرکت بازدیدکننده ، طراحی پارک شهری